Follow by Email

zaterdag 6 mei 2017

Afrikaanse hagedisssen

In het voorjaar worden ook in Nederland hagedissen weer actief zoals bijvoorbeeld de zandhagedis.
Het leek mij wel een goed idee om hier nu te laten zien welke soorten wij tijdens onze Afrika-reis van 2016 hebben gezien.

Om te beginnen is hier een kolonistenagame (agama agama, red-headed rock agama = rainbow agama),
die we op de ruïnes van Great Zimbabwe zagen.
Zoals in de dierenwereld niet ongebruikelijk is, is dit mannetje veel mooier gekleurd dan de vrouwtjes. 
Het was ook die dag heet en het licht was keihard.
Desondanks ben ik heel tevreden met deze beelden.
Zuid-Afrikaanse kielhagedissen zijn er in vier ondersoorten. 
Deze zag ik in Johannesburg op de trap van ons hotel.
Ze zijn alle vier endemisch voor Zuidelijk Afrika: dit exemplaar zagen we in Zimbabwe.
Dit is duidelijk de mooiste van de drie.
Welke we van de vier ondersoorten gezien hebben weet ik niet, maar zo te zien zijn ze wel verschillend.
Tijdens een middagpauze in het Krugerpark is het natuurlijk de moeite waard om wat rond te wandelen.
Zo kwam ik deze blauwkeelagame (acanthocercus atricollis, blue-headed southern tree agama) tegen.
In het begin keek hij regelmatig mijn kant op om mij in de gaten te houden.
Toen hij op jacht ging was zijn aandacht helemaal op zijn prooi gericht.
Hij had iets gevangen, maar ik kon helaas niet zien wat.
Zo midden op de dag was het licht ook hier keihard.
Je moet er dan het beste van maken, bijvoorbeeld door flink onder te belichten.
Agames moeten natuurlijk nooit te goed van vertrouwen zijn, want dat kan fataal uitpakken.
Hij vergat mij niet en hield mij voortdurend in de gaten.
We hebben ze tijdens de reis wel vaker gezien, maar het viel niet mee om daar goede beelden van te maken.

En dan iets heel anders:


Op een campsite in Chimanimani (Zimbabwe) zat tot onze verrassing deze lappenkameleon (chamaeleo dilepsis, flap-necked cameleon) in een boom.
Het is prachtig om te zien hoe voorzichtig ze zich verplaatsen. 
Voorzichtig een beetje naar voren, voorzichtig een beetje naar achteren, enz.
Met dit soort schokkende bewegingen doet  hij er vrij lang over om zich behoedzaam te verplaatsen.
Het was knap lastig om hem goed in beeld te krijgen, want er zaten voortdurend takjes in de weg.
Hij kon zich ook goed achter dikkere takken verstoppen, waardoor het licht ongunstig op hem viel.
Natuurlijk wil je vaak mooiere en betere beelden, maar je moet ook tevreden zijn met de kansen die je krijgt.
Zo vaak zie je geen kameleon in het wild.
Let ook op zijn oog.
Kameleons kunnen hun beide ogen, onafhankelijk van elkaar,  alle kanten op bewegen.
Zo kunnen ze de omgeving heel goed in de gaten houden.
Ook al kunnen ze een hele tijd rustig zitten, ze gaan toch wel regelmatig op zoek naar een andere plek.
Het blijft een prachtig gezicht om hem door een boom te zien klauteren.
In dit geval had hij zijn staart in een mooie krul gedraaid.
Andere keren gebruikte hij zijn staart om zich goed aan een tak te kunnen vasthouden.
Eén van de medewerkers haalde hem 's morgens uit de boom en zette hem op een tafel.
Dat bood nieuwe mogelijkheden.
Hij paste zijn kleurenpatroon een beetje aan de omgeving aan, de kleuren werden wat intenser.
Hij reageerde eigenlijk heel rustig op zijn nieuwe omgeving.
Hij ging wel op onderzoek uit.
Zijn staart hield hij meestal in een sierlijke krul omhoog.
Natuurlijk moet je hem niet te lang uit zijn boom weghouden.
Ik mocht hem voorzichtig terugzetten.

Kameleons voelen verrassend zacht aan.
Als je heel rustig blijft en de dieren met respect behandelt blijven kameleons net als slangen en spinnen ook heel rustig. 
Ik heb hem weer op zijn vertrouwde plek teruggezet.
Zo'n ervaring smaakt wel naar meer.

's Avonds zagen we daar een enorme brand.
In Afrika brandt men soms stukken landbouw-  of bosgrond kaal als er teveel ongewenste begroeiing is.
Vlakbij onze campsite zagen we ook zo'n "gecontroleerde" brand.
Men had er wel op gelet dat de wind de goede kant op blies.😀
Het zag er indrukwekkend uit toen een groot deel van de helling in brand stond.
Het laaide ook telkens weer op totdat uiteindelijk al het brandbare materiaal verbrand was.
Het oogde zeer spectaculair, maar volgens omstanders was het toch wat uit de hand gelopen.
Hoeveel dieren zullen er door deze brand gedood zijn?


donderdag 27 april 2017

AWD - april 2017

Dit maandoverzicht geeft een wat vertekend beeld van de maand april.
Het kon inderdaad lekker zonnig zijn, maar de temperatuur was vaak aan de lage kant.
Dat merk je vanzelfsprekend in de natuur.
Bloemen waren veelvuldig te zien, bijvoorbeeld in de Keukenhof, op de bollenvelden en niet te vergeten tijdens het bloemencorso.
De bloemen die ik hier laat zien komen allemaal uit de AWD.
Het duingebied van de AWD is verboden voor fietsers en honden.
Een viertal  fietsers had hier lak aan (één fietser reed wat verder vooruit en paste niet op deze foto).
In de drie fietsaanhangers zaten .......... minstens twee honden, één ervan blafte bijna voortdurend neurotisch.
Schandalig dat mensen zelf menen te kunnen bepalen wat wel en wat niet mag in dit gebied.
De mannelijke damherten namen het ervan. 
Ik heb nog geen herten gezien die hun gewei hadden afgeworpen.
Af en toe kwam ik een zwam tegen die uitnodigde om er een plaatje van te maken.
Het is niet voor niets voorjaar.
Een volwassen eendagsvlieg was omgegeven door een groot aantal nakomelingen.
Er waren er meerdere, waarbij deze de kleintjes blijkbaar even ontvlucht was.
De reeën hadden nog hun versleten wintervacht.
Van deze geit heb ik voor de verandering eens een forse uitsnede gemaakt.
De ontmoeting tussen de dieren was liefdevol.
Als je goed kijkt zie je dat ze rond de hals flink last van teken hebben.
Als grazers is het onvermijdelijk dat ze door teken worden besprongen.
Het tekenseizoen is dus weer begonnen, zoals ik ook zelf al gemerkt heb.
Ik ben deze maand uitsluitend reegeiten tegengekomen, helaas nog steeds geen bok.
Boomleeuweriken waren moeilijk te benaderen.
Ook al is hij klein, je ontkomt echt niet aan het uitbundige gezang van het winterkoninkje.
Net als andere kikkersoorten laten ook boomkikkers zich weer schoorvoetend zien.
Het waren alleen nog onvolwassen exemplaren die zich op beschutte plekjes lagen op te warmen.
De weinige kikkertjes die ik zag hielden zich vooral tussen verdroogde pitrusstengels op.
Dit is in deze maand nu eenmaal hun leefomgeving en je moet de stengels maar voor lief nemen.
Natuurlijk wil je ze graag met een mooiere achtergrond op de plaat zetten, maar ze moeten je dan wel zo'n kans geven.
Deze werkte lekker mee.
Hij had een zonnige plek gekozen op de cocon van een wespenspin.
De jonge spinnetjes zwerven als het goed is elders in deze omgeving rond.


In het duingebied zie je op verschillende plaatsen voorjaarsbloemen die je normaal op bollenvelden verwacht 
in volle bloei staan.






Er was aardig wat variatie aan soorten.



Op een warme zonnige dag was er weer wat activiteit van zandhagedissen.
Op koelere dagen was er echter geen spoor van ze te zien.
Zoals alle koudbloedige dieren zijn het slow starters die warmte nodig hebben om op temperatuur te komen.
Deze hagedis was een van de weinigen die zich vertoonde.
Net als de reeën werden zij al opgewacht door teken.
Vooral in de vergroting zijn volgezogen teken goed zichtbaar in de nek.
Op overvliegende vogels werd direct gereageerd.
Je weet maar nooit.
Tapuiten zijn ook weer teruggekeerd.
Deze en de volgende plaat heb ik gemaakt met een compactcamera.
Tijdens een duinwandeling met mijn vrouw had ik mijn eigen camera niet meegenomen.
De tapuiten waren nog niet lang terug want ze waren veel schuwer dan ik van ze gewend ben.
Kleine plevieren zorgen voor de afsluiting van dit overzicht.
Ze waren onrustig, vlogen snel op en joegen achter elkaar aan.
Deze plevier had er voor even genoeg van en laste een rustpauze in.
Door een flink stuk te tijgeren lukte het mij om hem te benaderen.
Zo plat mogelijk liggend kon ik deze beelden maken.
Uit het grote aantal platen dat ik gemaakt heb, heb ik dit drietal gekozen.
Wellicht komt het er nog een keer van om er nog wat meer te laten zien.